Latest

பாத்துமாவின் கோடாரி

 எட்டி உதைத்த வேகத்தில் நான்கடி தள்ளி விழுந்தான் பாத்துமா.  சுற்றிலும் இருந்த கும்பல் ‘ஹோ’ வென பச்சாதாபப்பட்டது.  ஆனாலும் தடுக்க ஆளில்லை.  எனக்கென்ன என்ற மனோபாவமும், ஏன் வம்பு என்ற பயமும் பலர் முகத்தில்...

மாயா ஏஞ்சலோ- கவிதைகள்

Still i rise இருப்பினும் நான் எழுகிறேன் உங்கள் சரித்திரப் பக்கங்களில் என்னைப் பற்றிய கசப்பான,திரிக்கப்பட்டப் பொய்களை எழுதிவைக்கலாம்.. அழுக்குப் புழுதியில் என்னை அமிழ்த்தி வைக்கலாம். ஆனாலும் ஒரு தூசியைப் போல நான் எழுவேன்...

ரத்னா வெங்கட் கவிதைகள்

விழுங்கிப் புதைத்து தடுமாறாது நிமிர்வதற்கும் விரும்பி நிழலாக உழல்வதா இல்லை நிமித்தமுணர்ந்து நிர்த்தாட்சண்யம் பார்க்கவோ யாசிக்கவோ இன்றி விலகிப் புறமிட்டு நடப்பதாவென முடிவெடுப்பதற்குமிடையே கல்ப கோடி கணங்கள் கலக்கத்தில் கழிய கடப்பதென்னும் வித்தை பயில...

கவி கோ பிரியதர்ஷினி கவிதைகள்

 புனிதக் கால்வாய்கள் வர்ணமடித்த வாக்குறுதிகளால் இன்றளவும் மீட்பற்ற கருக்கும் பள்ளத்தில் கவிழ்ந்தபடி நாங்கள் நாற்றம் மூழ்கக் கிடக்கிறோம் மூழ்கடிக்கப்பட்டும் பிறக்கிறோம் சமயங்களில் கான்கிரீட் வளையத்திலோ.. பார்தாயின் கூடுகளிலோ.. பிறவி துளை கடக்கும் சேரிக்குஞ்சுகளை பார்த்ததுண்டா...

அன்பாதவன் கவிதைகள்

கத்தரி ஊசிநூலுடன் ஒருவனிடம் நவீன இலக்கிய தையற்கூடத்தில் ப்ரியம் ததும்பும் கெட்டவார்த்தைகளுடன் கொட்டிக்கிடக்கின்றன் துண்டுத்துணிகளாய். அது சரி நல்ல வார்த்தைகளை எங்கு தேடுவது? மாநகர் என்பது இசங்களால் இன்னதென இனம்பிரிக்கமுடியாத மகா ஓவியமென்கிறான் விமர்சகன்....

கோபி சேகுவேரா கவிதைகள்

நண்பா, நம் பிசகிய இரவுகள் இவ்வளவு ஊர்களுக்கிடையே இவ்வளவு மனிதர்களுக்கிடையே மிகச்சரியாக சிக்கிவிடுகிறது. என் வீட்டு மொட்டைமாடி குன்றின் மேல் தனித்து நிற்கிறேன். நண்பா, துன்பங்கள் மனமழிந்த இரவுகளில் நட்சத்திரங்களை நறுமணமூட்ட ஒரு பீஃப்...

குயில் தோப்பு

நொய்யல் ஆற்றங்கரையின் ஓரத்தில் நாச்சிவலசு கிராமத்தில் வசித்து வந்தாள் தைலம்மா. மூப்பனுக்கும், வடுகச்சிக்கும் ரோசாப்பூ போல வம்சம் தழைக்க பூத்து நின்ற மகள் தைலம்மா மீது கொள்ளைப்பிரியம். அவர்களைவிட தத்தா வீரய்யனுக்குத் தான் பேத்தி...

வர்க்க மேம்பாடு ஏற்பட்டால் சாதி ஒழியும் என்று மார்க்சியம் சொல்கிறதா ?

பண்டைய ஆண்டான் அடிமை சமூகத்தில் அடிமைக்கு சுயம் என்று ஒன்று இல்லை. அடிமைக்கு கூலியோ மனித உரிமைகளோ எதுவும் கிடையாது. சந்தையில் ஆடு மாடுகளைப் போல் விற்கப்பட்ட கொடுமையும் நடந்தது. அதற்கு அடுத்த நிலவுடமை...

நதி ஏந்தி வந்தவள்!

ஒரு நதியை இப்படி கைகளில் ஏந்தி வருவாயென சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை நான். நினைத்துப் பார்த்தால் முற்றிலும் வியப்பாக இருக்கிறது. சிறிதளவும் நம்ப முடியவில்லை. எவ்வளவு தொலைவு. எத்தனை இருள் வனங்கள் எத்தனை உயர் மலைகள்....

ஆஷா ராஜூ கவிதைகள்

பிரவாகம் சரிவர ஞாபகம் இல்லை பிரிந்த கணமும் நினைவில் இல்லை இறுதிச் சந்திப்பின் இடமும் நினைவில்லை சந்திப்புக் காரணமும்... ஒன்று மட்டும் தெளிவாய் மிகத் தெளிவாய் நினைவிருக்கிறது... பொறியியல் படிப்பை பாதியில் நிறுத்திக் கொள்வதாய்...