பொம்மைகளின் உரையாடல்கள்

1 காடுகள் மலைகள் சூழ்ந்த நிலத்தில் அவள் பிறந்ததாக எண்ணிக் கொண்டாள். அங்கே இலையும், கனியும் வாசனைகளாக காற்றில் கலந்திருக்கிறது. விலங்குகள், பூச்சிகளின் ஓசைகள், எங்கும் பேரிரைச்சலாக நிறைந்திருக்கிறது. பிறப்பும் இறப்பும் தம்மிடம் இல்லை...

வாலெயிறு ஊறிய நீர்

எத்தனையோ முறை சொல்லி விட்டாள் இசைநங்கை இப்படிச் செய்யாதே என்று பசுபதிக்கு மண்டையில் ஏறியதே இல்லை. வலியுறுத்திச்‌ சொன்னால் அவனுக்கு கண்மண் தெரியாதக் கோபம் வரும்.  முன்பு இருந்த நிலையிது இப்போது அப்படி இல்லைதான்...

கயிறு

“சீக்கிரம் கிளம்பு. இன்னும் அஞ்சு நிமிஷங்கள் தான் இருக்கு”, வண்டியின் ஹாரன் ஒலியைக் கொண்டு தனது மகளை சீண்டினார் வேதாசலம். அவருடைய வண்டியை வீட்டில் இருந்து வெளியே எடுத்து விட்டால், அதன் மீது ஏறி...

விருட்சங்களின் ஆதிவேர்

செல்லா பாட்டிக்கு பேயோட்டுவதென எல்லோருமாக சேர்ந்து முடிவெடுத்ததை வசந்தி துளியும் எதிர்பார்க்கவில்லை. அதிர்ச்சியோடும் கோபத்தோடும் சித்தப்பாக்களிடம் சண்டையிட்டவளை அம்மா சமாதானம் செய்து அழைத்துப் போனாள். வெறுப்போடு கொல்லைபுறத்தில் போய் உட்கார்ந்து கொண்டு மாட்டுக்கொட்டகையில் இருந்த...

தேன்பந்தல்விளையிலும் கண்ணன் உறங்கவில்லை.

          "கொம்ம மலந்து விரிஞ்சு நடக்காளே, அவளுக்கடுத்து போல தாயேளி... இஞ்ச என்னத்த மணப்பிச்ச எனக்க அடுப்படில வந்த ? ஒனகெட்ட பலதெவசம் சொல்லியாச்சு எனக்க நடைல சவுட்டபிடாதுண்ணு....போல பறட்டைக்கு பெறந்த தாயேளி...." மடமடவென மண்பானையில்...

மீண்டும் யூதரா

"இந்த நேரத்துக்கு ஏன்...!" யோசனையோடு அலைபேசியை ஆன் பண்ணி பேசினேன்... அப்பா... அப்பா என்கிறானே தவிர அடுத்து சொல்ல மாட்டேங்கறான். "சே... என்னாச்சு..." என்று வழக்கம் போல ஒரு கத்து கத்தினேன். "ப்ப்பா...உங்க ரூம்ல...

இழவு

அம்மாவிடம் இருந்து போன் வந்த போது காலை ஏழு மணியிருக்கும். அவசர அவசரமாக வேலைக்குக் கிளம்பிக் கொண்டிருந்தேன். வழக்கமாக இந்நேரத்திற்கு குன்னூர் குளிருக்கு இரண்டு கம்பளிகளை இழுத்துப் போர்த்திக் கொண்டு படுத்துத் தூங்கிக் கொண்டிருப்பேன்....

ஒறு …

வீட்டுக்கு வெளியே மதில் சுவரில் சாய்ந்துக்கொண்டு, வருவோர் போவோரையெல்லாம் வேடிக்கைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள் வனிதா. இடுப்பில் முழங்கால் தெரியத் தூக்கிச் சொருகப்பட்ட பாவாடையும், அப்பாவினுடைய சிறிது சாயம்போன முக்கால் கைக்கு ஏற்றிவிடப்பட்ட சட்டையும், தாவணிப் போடவேண்டிய...

மி

ஒரு காலை இப்படியாக விடிவதை என்னால் ஏற்க முடியவில்லை. வெறும் தனிமையில், ஆள் அரவமற்ற என் அறையின் ஜன்னல் வழியே நகர்ந்துபோகும் மேகங்களை கூட என்னால் இன்று ரசிக்க முடியவில்லை. கழுத்தில் கட்டியிருக்கும் சிவப்பு...

இந்த நாள் – ஒரு கூண்டு கதை

வேர்த்து வெடித்து மனித சக்கையாக வெளியே வரும் அவளுக்கு இரவு-பகல், நாள், மாதம் எல்லாம் ஒன்றாகி வெகு நாட்களாகி விட்டது. தன்னுள் இருக்கும் இயந்திரத்தை நகர்த்திக் கொண்டே அறைக்கு வந்த போது இரவு 9-ஐ...
You cannot copy content of this page